Damla Ersöz
"niets is onmogelijk"
Damla Ersöz (33) weet al van jongs af aan wat ze wil: werken in het onderwijs, kinderen helpen groeien. Maar het leven loopt anders. Door een moeilijke situatie thuis lukt het haar niet om haar middelbare school af te maken. Lezen en schrijven worden steeds lastiger. Jarenlang blijft ze worstelen. Na twaalf jaar besluit ze, op eigen benen, het roer om te gooien: ze gaat weer naar school om haar achterstand in te halen en haar lees- en schrijfvaardigheden te verbeteren.
“Ik zat in een crisis”, vertelt ze. “Tussen twee culturen, thuis veel spanning en op school voelde niemand echt wat ik nodig had.” Ondanks een theoretisch schooladvies wordt ze op een lager niveau geplaatst. “Ik werd niet begrepen, alleen beoordeeld. Doordat ik mijn middelbare school niet af kon maken, werd lezen en schrijven ook steeds moeilijker”, vertelt ze. “Ik kwam niet meer uit mijn woorden, bleef stotteren en was heel gefrustreerd. Ik voelde me beperkt.”
“Ik werd niet begrepen, alleen beoordeeld.
Een nieuwe start
Na twaalf jaar besluit ze opnieuw te beginnen. Ze schrijft zich in bij VISTA vavo (voortgezet algemeen volwassenenonderwijs) om alsnog haar middelbareschooldiploma te behalen, werkt aan haar taalvaardigheden en volgt zelfs een training tot taalambassadeur. Ook geeft ze presentaties over laaggeletterdheid aan allerlei organisaties in de regio. “Dat ik nu anderen mag helpen, voelt als iets heel waardevols.” Tegelijkertijd zet ze zich dan in als studentenambassadeur binnen VISTA college. Damla spreekt tegen studenten open over haar ervaringen: “Ik weet hoe het voelt als dingen niet vanzelf gaan. Juist daarom wil ik er voor anderen zijn. Iedereen verdient het om gehoord te worden.”
Gezien worden maakt het verschil
Wat voor haar het verschil maakte is echte aandacht. “Mijn mentor belde me gewoon op om te vragen hoe het ging. Niet om te controleren, maar om echt te luisteren. Dat gaf me het gevoel dat ik er niet alleen voor stond.” Ze krijgt ruimte om haar verhaal te delen, maar ook praktische hulp en extra begeleiding. “Ik voelde me niet beoordeeld, maar gesteund. Dat gaf me kracht.
“Mijn mentor belde me gewoon op om te vragen hoe het ging”.
Damla heeft geleerd dat hulp vragen geen zwakte is. “Ik dacht altijd dat ik het alleen moest doen. Maar juist door open te zijn, kwam ik verder.” Nu kijkt ze met vertrouwen naar de toekomst en stroomt ze door naar een mbo-opleiding om nog meer dromen waar te maken.
*Damla studeert momenteel niet meer aan het VISTA college
